sensor fotoeléctrico
Un sensor fotoeléctrico é un dispositivo electrónico sofisticado que utiliza raios de luz para detectar a presenza, ausencia ou distancia de obxectos en varias aplicacións industriais e comerciais. Este sensor versátil funciona emitindo un raio de luz, normalmente infravermello, vermello visible ou láser, e mide os cambios na luz recibida cando os obxectos interrumpen ou reflicten o raio. O sensor consta de dous compoñentes principais: un emisor que proxecciona o raio de luz e un receptor que detecta o sinal luminoso. Estes sensores poden configurarse en tres modos principais: por feixe directo, por reflexión retroreflectora e por reflexión difusa. As disposicións por feixe directo utilizan unidades separadas de emisor e receptor colocadas fronte a fronte, ofrecendo o alcance de detección máis longo e maior confiabilidade. Os sensores retroreflectores usan un reflector para devolver o raio de luz ao receptor aloxado na mesma unidade que o emisor, proporcionando unha solución económica para detección a media distancia. Os sensores de reflexión difusa detectan obxectos baseándose na luz reflectida directamente desde o obxectivo, polo que son ideais para aplicacións de curta distancia. Os sensores fotoeléctricos modernos incorporan funcións avanzadas como supresión de fondo, supresión de primeiro plano e capacidades precisas de calibración dixital, permitíndolles funcionar de forma fiável en entornos industriais desafiantes mentres manteñen alta precisión e repetibilidade.